Białe miasto czarne miasto

Best price across 1 stores

<h1>Białe miasto, czarne miasto</h1> <h2> Sharon Roṭbard </h2> <ul> <li><b>Rok wydania:</b> 2022</li> <li><b>Rodzaj okładki:</b> Inna</li> <li><b>Autor:</b> Sharon Roṭbard </li> <li><b>Stan:</b> Nowa</li> <li><b>ISBN:</b> 9788396440846</li> <li><b>Wymiar:</b> - </li> <li><b>Nr wydania:</b> -</li> <li><b>Seria:</b> -</li> <li><b>Ilość stron:</b> 336</li> <li><b>Waga:</b> -</li> <li><b>Indeks:</b> 35297A01427KS</li> </ul> <p> „Miasta i opowieści powstają w podobny sposób: zawsze tworzą je zwycięzcy, dla zwycięzców i zgodnie ze świadectwami zwycięzców” – mówi Sharon Rotbard, izraelski architekt, wydawca i pisarz. A potem krok po kroku pokazuje, jak stworzono mit Tel Awiwu, stolicy państwa Izrael, białego, modernistycznego miasta, które powstało na wydmach z „piany fali i chmur”, a zatem z marzenia. Owszem, bez marzenia i wizji nie byłoby Tel Awiwu. Ale za ich zasłoną dokonało się coś nader realnego i brutalnego – zniszczenie starej Jafy, miasta Arabów, które dziś znamy jako część izraelskiego miasta, w 1949 roku oficjalnie włączoną w obręb metropolii. Tel Awiw nie tylko wyparł czy wręcz unicestwił arabską Jafę. Konstruując swoją historyczną i architektoniczną tożsamość, także stale się w niej przeglądał. „Białość” izraelskiego miasta, która w 2004 roku zapewniła jej miejsce na liście światowego dziedzictwa UNESCO, ma zatem przynajmniej dwa źródła. Jednym są opiewane w oficjalnych dokumentach tradycje modernistyczne, zwłaszcza ta wywodząca się z Bauhausu, drugim – na zasadzie kontrastu i zaprzeczenia – przemilczana historia i materialna substancja dawnego, arabskiego „miasta na wydmach”. </p>

Share

🔗