Ewagriusz Z Pontu O Ośmiu Duchach Zła Hiżycki

Best price across 1 stores

<p>EWAGRIUSZ Z PONTU</p><p>O OŚMIU DUCHACH ZŁA</p><p>STAN BDB</p><p>Dla wielu z nas życie religijne ogranicza się&#xa0;w dużej mierze do moralności i kategoria grzechu&#xa0;odgrywa dużą rolę w naszej wrażliwości i naszej&#xa0;pobożności. Typowe pytania, które w tym&#xa0;kontekście się pojawiają, można by streścić następująco:&#xa0;czy to już grzech, czy jeszcze nie?&#xa0;<b>Czy&#xa0;Bóg mi przebaczył?</b>&#xa0;Jak mam poprawić się z tego&#xa0;grzechu? Moja spowiedź nic mi nie daje, bo ciągle&#xa0;grzeszę tak samo!</p> <p>Pewien autor może nam pomóc spojrzeć na&#xa0;to wszystko z trochę innej strony. Są bowiem ciekawsze&#xa0;i bardziej do Boga przybliżające pytania&#xa0;niż to, które wyznaczy nam bezpiecznie granicę&#xa0;dokąd mogę się posunąć i „gdzie jeszcze nie ma&#xa0;grzechu”.&#xa0;<b>Tym autorem jest Ewagriusz z Pontu.</b></p><p>Nauka Ewagriusza o ośmiu duchach zła jest dziś uznawana za klasykę ascetyki chrześcijańskiej. Trudno nam już powiedzieć, czy jest to jego własna, oryginalna doktryna, czy też zaczerpnął ją od wielkich&#xa0;<b>Ojców Pustyni</b>&#xa0;– od Makarego Wielkiego lub od Makarego Aleksandryjskiego – których był uczniem. Być może jest to tradycja jeszcze starsza, której korzenia do dzisiaj nie udało się ustalić; bez względu na to, jest to z pewnością mądrość, która na trwałe weszła do kanonu ascetyki chrześcijańskiej.</p><p>Jest w sumie&#xa0;<b>osiem głównych [złych] myśli</b>&#xa0;, do których sprowadza się każda [grzeszna] myśl. Pierwsza jest myśl o obżarstwie, a po niej – o nieczystości. Trzecia jest [namową do] chciwości, czwarta – smutku, piąta – gniewu, szósta – acedii , siódma – próżnej chwały, ósma – pychy. Czy owe myśli dręczą naszą duszę, czy nie, to nie zależy od nas. Ale czy trwają, czy nie, czy wzniecają, czy też nie wzniecają namiętności, to zależy od nas (Ewagriusz z Pontu)</p><p><b>W książce znajdziecie następujące traktaty:</b></p><ul><li>O różnych rodzajach złych myśli</li><li>O ośmiu duchach zła</li><li>Wybór z traktatu O praktyce ascetycznej</li></ul> <h1>Pomiędzy grzechem a myślą</h1> <p><b>O ośmiu duchach zła Ewagriusza z Pontu</b></p> <p><b>Ewagriusz mówi o ośmiu złych myślach, czyli – innymi słowy – o ośmiu złych sposobach życia; mówi o tym, że nasze problemy, niejednokrotnie poważne, można rozwiązać na osiem złych sposobów. Pontyjczyk nie twierdzi, że to, czym zajmuje się zła myśl, jest nieistotne; mówi, że to, w jaki sposób myśl rozwiązuje pewien problem, jest obciążone błędem. Zwróćmy uwagę na to, że&#xa0;Ewagriusz nie mówi o grzechach. To nie jest nauka o ośmiu grzechach głównych – to jest nauka o ośmiu rodzajach złych myśli. Grzech w pewnym sensie jest owocem, który wyrasta z myśli, a myśl z kolei jest jak korzeń. Ewagriusza interesują nie tyle jednostkowe uczynki, które wydarzają się w naszym życiu, ale zajmuje go zniszczenie korzenia, z którego grzech wyrasta. Osią nauki Ewagriusza nie jest walka z pojedynczymi złymi uczynkami, lecz refleksja nad tym, co jest ich przyczyną.</b></p> <p>Dobrze jest uświadomić sobie jedną rzecz dotyczącą natury myśli jako takiej. Zwróćmy uwagę na to, że słowa „myśl” używamy tutaj w liczbie pojedynczej w ramach pewnego uproszczenia; tak naprawdę jest to tylko pewna metka, pewnego rodzaju naklejka, która zaznacza, opisuje daną rzeczywistość, niejednokrotnie bardzo skomplikowaną. Myśl nigdy nie jest jednorodna – nigdy nie mówimy o jednym tylko typie obżarstwa, to nigdy nie jest chciwość czy smutek jednej tylko natury. Przeciwnie – za każdym razem dotykamy tu rzeczywistości bardzo złożonych. Gdybyśmy chcieli oddać to za pomocą jakiejś metafory, wydaje mi się, że dobrze byłoby zobrazować każdą z poszczególnych myśli jako wieżę – wysoką budowlę, w której jest bardzo wiele pokoi. Człowiek wchodzący do takiego budynku przechodzi przez kolejne pokoje, komnaty, wstępuje na kolejne piętra, zstępuje do piwnic czy lochów, zagłębia się w rozmaite zakamarki, docierając wreszcie na sam szczyt, z którego nie ma już dokąd przejść. I podobnie jest z myślą – może przyjąć nieskończenie wiele form; każdy z nas może doświadczyć&#xa0;<b>różnych rodzajów smutku</b>, różnych rodzajów przygnębienia, acedii, nieczystości itd. Pamiętajmy więc o tym: myśl, choć używamy tutaj liczby pojedynczej, jest jednak czymś wielorakim i skomplikowanym, a formułując pewien opis jej natury, robimy to jedynie w dużym przybliżeniu.</p>

Share

🔗